W ostatnich dniach (4-5 października) miałem przyjemność być na Konferencji Komisji Medycznej Polskiego Komitetu Olimpijskiego – Żywienie ludzi aktywnych 2013. Pośród wielu ciekawych wykładów (program) znalazła się również prezentacja, której byłem współautorem: „Paleodieta w dietetyce sportowej – kontrowersje”. Wykład wygłosił mój promotor ze studiów inżynierskich i magisterskich, Dr Jacek Bujko.  

W pierwszej sesji konferencji najbardziej spodobał mi się wykład Prof. Jerzego Vetulaniego, zatytułowany: „Zrobię wszystko, by pozostać młodym, jeżeli nie będzie to dieta i ćwiczenia fizyczne”. Prof. Vetulani w ciekawy sposób przedstawił wpływ szeregu czynników (m.in. restrykcji kalorii, wysiłku fizycznego, medytacji,  witaminy D, kwasów tłuszczowych omega-3, resweratrolu i kwercetyny) na zachowanie młodego wyglądu i długowieczność. Wykład wygłoszony przez Prof. Vetulaniego  mógł się również podobać ze względu na aspekty humorystyczne.

Podczas piątkowych wykładów osobna sesja (4 wykłady) została poświęcona witaminie D, co nie było dla mnie zaskoczeniem biorąc pod uwagę znaczenie witaminy D dla zdrowia i wydolności fizycznej. Wcześniej miałem już okazję być na niezwykle wartościowej konferencji: „Witamina D – minimum, maximum, optimum”.

Moje zainteresowanie szczególnie wzbudziły jeszcze dwa wykłady: „Wysiłek fizyczny a mikroflora przewodu pokarmowego – znaczenie pre i probiotyków w diecie sportowców” oraz „Wodorowęglan sodu – nowe oblicze znanego związku”. W swojej praktyce często stosuję zabiegi mające na celu poprawienie profilu mikroflory jelitowej. Natomiast wykład Dr Łoniewski skłonił mnie do bardziej wnikliwego rozważenia możliwości zastosowania wodorowęglanu sodu, w kontekście kształtowania sylwetki i wydolności fizycznej.

W związku z tym, że w swojej praktyce często spotykam się z zaburzeniami miesiączkowania z dużym zainteresowanie wysłuchałem również wykładów dotyczących triady sportsmenek.

Prezentacja dotycząca paleodiety znalazła się w sesji drugiej piątkowych wykładów, obok prezentacji na temat diet nisko- i wysokowęglowodanowych.

PaleoDiet

Poniżej zamieściłem wnioski z podsumowania prezentacji:

– W badaniach interwencyjnych paleodieta wykazuje korzystny wpływ na szereg czynników ryzyka chorób sercowo-naczyniowych i cukrzycy typu II;

– Paleodieta może mieć, szczególne zastosowanie w dyscyplinach sportowych, dla których priorytetowe jest utrzymanie niskiego poziomu tkanki tłuszczowej. Periodyczne stosowanie paleodiety może również stanowić interesujący sposób na zwiększenie elastyczności wykorzystania substratów energetycznych podczas zawodów w dyscyplinach wytrzymałościowych; 

– Ergogeniczny potencjał niektórych aspektów paleodiety nie jest jednoznacznie wspierany przez wnioski z aktualnych publikacji naukowych i wymaga dalszych prac badawczych;

– Uzyskanie korzyści określanych jako unikalne dla paleodiety nie zawsze musi wiązać się z całkowitą eliminacją produktów zbożowych, mleka i produktów mlecznych oraz warzyw strączkowych. 

 

Mam nadzieję, że będę miał okazję wziąć udział w kolejnej Konferencji Żywienie ludzi aktywnych, tym razem w roli wykładowcy.